"Çocuğumuz büyüdükçe sabrımız küçülüyor": Sabırlı Aileler söyleşilerinden bir özet

"Sabırlı Aileler Merhametli Çocuklar Yetiştirir" hem bir kitap hem de 2024'ten bu yana Kocaeli Körfez'den Rize'ye, Amasya'dan İstanbul Eyüpsultan'a kadar pek çok salonda yaptığım söyleşinin adı. Şehirler değişiyor, soru değişmiyor: Neden çocuğumuz büyüdükçe sabrımız azalıyor?

Bebekken sınırsız merhamet

Çocuğunuzu kucağınıza aldığınız ilk anı hatırlayın. Ona zarar gelmesin diye bütün merhametinizle sarıldınız. Sonra çocuk büyüdü, "hayır" demeyi öğrendi, sizi sınadı — ve merhamet yerini tahammülsüzlüğe bıraktı. Eyüpsultan Belediyesi'nin Ramazan söyleşisinde bunu tek cümleyle söyledim: "Çocuğumuz büyüdükçe sabrımız küçülmeye başlıyor." Sabır bir karakter özelliği değil, çalışılan bir beceridir; ve çocuk sabrı bizden görerek öğrenir.

Önce kendinize iyi olun

Körfez'de, Tütünçiftlik Kültür Merkezi'nde söylediğim cümle Kocaeli Meydan'ın haberine böyle geçti:

Kendinize iyi olun. Sabahları uyanın, ilk önce günaydını kendinize söyleyin.

Öz bakım, farkındalık ve olumlu özelliklerinizi artırmak, merhametli çocuk yetiştirmenin ön koşulu. Tükenmiş bir ebeveyn sabırlı olamaz; olmaya çalıştıkça daha çok tükenir.

Salonlardan

Rize'de İsmail Kahraman Kültür Merkezi'ndeki konferansa Vali ve Belediye Başkanı eşleriyle katıldı; Amasya Kitap Fuarı'nda söyleşi sonrası imza masasında uzun kuyruklar oluştu. Bu ilgi kitabın değil, sorunun büyüklüğünü gösteriyor. Kitap: Sabırlı Aileler Merhametli Çocuklar Yetiştirir.